Μια παράσταση
Μια ανάμνηση... και αποκτήσαμε θαυμαστές που.. "θα ξανάρθουν "!!!
Τιμή μας που μάς παρακολουθήσατε!!
Τα Κόκκινα Φανάρια και την άλλη Πέμπτη, για τελευταία φορά και... μετά θα "σβήσουν"....
Μια παράσταση
Μια ανάμνηση... και αποκτήσαμε θαυμαστές που.. "θα ξανάρθουν "!!!
Τιμή μας που μάς παρακολουθήσατε!!
Τα Κόκκινα Φανάρια και την άλλη Πέμπτη, για τελευταία φορά και... μετά θα "σβήσουν"....
και απόψε μία παράσταση που ανέδειξε την τέχνη... του θεάτρου. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους!!!!!!!!!!!
μα ο κυρ-Βασίλης... δεν θα βγει ποτέ του στην αυλή...
δείτε κι αυτό επί τη ευκαιρία... πολύ καλή δουλειά...
Μάνος Χατζιδάκις - Ο κυρ-Αντώνης - Όλες οι εκτελέσεις 1961-1974πολύ καλή δουλειά, για όσους αγαπάνε τον Χατζιδάκι... και τον Κυρ - Αντώνη... που φεύγει και μάς αφήνει μόνους.... στην γειτονειά... μας...
1.Διαμαντής Πανάρετος 1961 2.Νάνα Μούσχουρη από το Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού 1961 3.Νάνα Μουσχουρη όπως αποτυπώθηκε στο βινύλιο την ίδια χρονιά 4.Νινή Ζαχά 1961,εκτιμώ ιδιαίτερα αυτή την ερμηνεία...!!! 5.Πάνος Γαβαλάς - Κούρτη 1961 6.Καζαντζιδης - Μαρινελα 1961 7.Οι Αθηναίοι 1962 8.Μελίνα Μερκούρη και ο ίδιος ο συνθέτης στην τόση αισθαντική εκτέλεση ζωντανά σε ένα τζάκι μπροστά το 1963. 9.Η Ζωϊτσα Κουρουκλη στο δίσκο "Τhe new sound of Greece" to 1965 10.O Γιώργος Ζωγράφος σε αδισκογραφητη εκτέλεση με την ορχήστρα του ΕΙΡ 11.Το ζεύγος Αποστολάτου από το 1966 και τον μεγάλο δίσκο τους 12.Η Κατερίνα Βαλέντε το 1966 με τίτλο Weiße Möwe 13.Από τον τουριστικό δίσκο του Σπύρου Ραλλη "Καημοί της αυλής" αυτή η υπέροχη ερμηνεία του Δηημητρατου και δευτερες τον Πολυκανδριωτη και τη Βιολαντη,1971. 14.Η Βικυ Λέανδρος το 1974 στον "DER HERR ANDONIS" 15.Η παραπάνω ερμηνεύτρια την ίδια χρονιά και στα ελληνικά...
Κυριακή - Εκκλησία
την Κυριακή ο κόσμος είναι με την οικογένειά του κι όχι στην εργασία του...
Όλα μας τα καράβια- Μικρασιατική Καταστροφή
Στίχοι Γ. Αθάνα
και κλάμα... όπως πάντα...
https://www.youtube.com/watch?v=ltosf6AYJWc
Ψάλλουν οι μοναχές της Ιεράς Μονής Παμμέγιστων Ταξιαρχών Πηλίου.
Όλα μας τα καράβια πίσω γυρίσανε! Σπασμένα τα κατάρτια, σκισμένα τα πανιά, ήρθαν από την Σμύρνη κι από τα Μουδανιά. Φέραν των Εκκλησιών μας τα Δισκοπότηρα, παιδιά, γυναίκες, γέρους, γένος Γραικών πολύ, τις ρίζες της Φυλής μας απ' την Ανατολή. Μα ένα καράβι μαύρο πίσω δεν γύρισε. Ποιους κάβους αρμενίζει ποια πέλαγα περνά, και πουθενά δεν βγαίνει, δεν φτάνει πουθενά; Χρόνια το καρτερούμε και χρόνια πέρασαν. Δεν το είδε μήτε ναύτης, μήτε θαλασσαετός, μήτ’ ερημίτης φάρος, μήτ’ άστρο της νυκτός! Τάχα να ‘χει βουλιάξει; Τάχα να στοίχειωσε; Δεν θα ξανά ‘ρθει τάχα στην πατρική του ακτή; Ωιμέ! κ' έχει φορτώσει το πιο ακριβό φορτί... Όλα τα χάσαμε όλα! Και μόνο φόρτωσε, το πιο στερνό καράβι την ώρα του χαμού, φόρτωσε την ελπίδα του ξαναγυρισμού! Έλα χρυσό καράβι, έλα ξεφόρτωσε! Δος μας το θησαυρό σου κι άνοιξε τα πανιά ολόισια για τη Σμύρνη και για τα Μουδανιά!