Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2013

Για σένα χόρευαν τα πουλιά, πατέρα... της Κατερίνας Δεσπότη-Σταματίου Παπαθεωδόρου, Βιβλιοπαρουσίαση



Ή όπως γράφει στο βιβλίο, ο αρχικός τίτλος ήταν: " Συγγνώμη, άντρα μου που κι εγώ αγάπησα τον πατέρα σου... "

Για σένα χόρευαν τα πουλιά, πατέρα...

Είχα την μεγάλη χαρά να πάρω από τα χέρια της φίλης και συγγραφέως Κατερίνας  Δεσπότη-Σταματίου Παπαθεοδώρου, ή αλλιώς Κατερίνας Δε.στα.πα... όπως είναι γνωστότερη στο ίντερνετ... κι αυτό το βιβλίο, και να είμαι σε θέση τώρα να κάνω μία μικρή βιβλιοπαρουσίαση.

Μπορώ να πω ότι ξαφνιάστηκα διαβάζοντας το βιβλίο στην αρχή μια  που την αφήγηση... την κάνει ένας καθρέπτης... (πράγμα που το βρήκα πολύ πρωτότυπο! ) αλλά και λυπήθηκα πολύ  μια που διαπραγματεύεται την έξοδο του πατέρα του συζύγου της από την ζωή... έναν θάνατο που ήταν σίγουρο ότι θα ερχότανε...

 
Της Κατερίνας Σταματίου Παπαθεοδώρου
Κατερίνας Δε.στα. πα. 

Μόλις το διάβασα, έγραψα στο βιβλίο της με μολύβι, για την Κατερίνα " Όσο κι αν προσπαθείς - πάλι στενοχωρέθηκα.  Ένας άνθρωπος έφυγε για τον ουρανό.  Ο πατέρας.  Δύσκολο να το ξεπεράσεις. Δύσκολος ο θάνατος.  Δύσκολη η ζωή... "

Από την ΗΡΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ

Δεν θα πω κάτι άλλο... θα γράψω κάποια αποσπάσματα από το βιβλίο που μου έκαναν εντύπωση... και θα σας προτρέψω... να το διαβάσετε....

Και να μπείτε ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ στην ψυχή της συγγραφέως... μια που η Κατερίνα γράφει με την ψυχή της... για την ψυχή  της....

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ: 
1ο.
 Τρίτη, 13/5 ο παππούς και πατέρας μας...
.... Απόψε νοιώθω παράξενα... Τρυφερά, φοβισμένα, λυπημένα...
Ήρθε ο παππούς να μείνει κοντά μας.  Δυο ζεστές γωνιές για κείνον, διάλεξε το σαλόνι.
Τώρα κοιμάται.  Τον προσέχω... Τον νοιώθω σαν μωρό.  Συνάμα σκέφτομαι την πάλη που γίνεται μέσα του...
Τον δικό μου πατέρα δεν τον θυμάμαι.  Ήμουνα μωρό όταν έφυγε.
Νοιώθω τρυφερά και γλυκά.  Σαν να ζέστανε το σπίτι... Σαν να γέμισε αναπάντεχα ένα άδειο κομμάτι της ψυχής μου...

2ο.(μιλάει ο καθρέπτης) 
Τα φρέσκα γραπτά της δε θέλει να κυκλοφορούν ελεύθερα στο σπίτι.  Τα κρύβει.  .... Στο ημερολόγιο συνδιαλέγεται εκείνη με την ψυχή της.  Τρίτος, όσο αυτοί οι δυο μιλούν, απαγορεύονται δια ροπάλου.  ... Μετά, όταν τελειώσει, δεν τη ενδιαφέρει πια, εάν και ποιος θα το διαβάσει.  Στα χαρτιά της ακουμπά τις δικές της πληγές...

3ο. 
Τον έβλεπα σαν τον πατέρα που δεν είχα... Γι' αυτό έκλαψα, στεναχωρέθηκα, κατέφυγα στην Παναγιά και στον Άγιο Εφραίμ να τον σώσει.  Γιατί τον αγάπησα, είχα ανάγκη από έναν πατέρα, έστω και τόσο αργά στη ζωή μου...

4ο. 
Βράδυ Κυριακής-ξημερώματα Δευτέρας, ώρα 1:17
Παππού, πες μας: Τι πίνεις;  Δώσε κι εμένα να μεθύσω μαζί σου, απόψε! Δεν ξέρω τι όνειρα βλέπεις, ούτε σε ποιο γλέντι βρίσκεσαι, πάντως σήκωσες το Νοσοκομείο στο πόδι τραγουδώντας: "Μπήκαν μωρέ, μπήκαν τα γίδια στο μαντρί..." και μετά καπάκι: "Να' ταν μωρέ, να 'ταν τα νιάτα δυο φορές, τα γηρατειά καμία! "
Α, ρε παππού, τι πάθαμε! Έχεις μεγάλα κέφια απόψε και παρασύρεις κι εμένα.

5ο. 
"Με το χιόνι", λέει, "φεύγουν οι ευτυχισμένοι". Έτσι έφυγε η μάννα.  Με χιόνι πολύ.  Ούτε στη Ζαγορά δεν πήγαμε.  Έμεινε εδώ κοντά μου.  Πέντε ολόκληρα χρόνια.  Λες να μείνεις κι εσύ;
Όχι.  Αν χρειαστεί, με τα πόδια θα σε πάω εσένα.  Εκεί είσαι αρχηγός εσύ.  Δίπλα στο Λενιώ σου.  Στην Αγία Παρασκευή, τόσο κοντά στο σπίτι σου! Απ' την αυλή βλέπεις το ηλιοβασίλεμα... Κατά κει, πέφτει.

6ο. 
"Εγώ κρατάω σκοπιά τη νύχτα.  Τότε συνήθως αριβάρει ο Χάρος.  Κρατάω τσίλιες και τον διώχνω.  Τη μέρα κοιμάμαι, γιατί ξέρω πως είναι τόσοι άλλοι άνθρωποι ξυπνητοί, που φοβάται και δεν τολμάει να βγει στο σεργιάνι.  Εγώ είμαι παιδί για τα δύσκολα.  Από πέτρα, είπαμε."

7ο.
"Σ΄ αγαπάω πολύ!" μου είπες κατά τις 10 το πρωί, όταν πήγα να φύγω , και τρελάθηκα!  Γύριζε ο κόσμος γύρω μου.  Τι ήταν αυτό;  Γιατί μου το είπες τώρα; Κι αν φύγεις κι εγώ λείπω;  Αν όταν γυρίσω, δε θα σε βρω εδώ;  Τρελάθηκα...


 8ο.
"Τον αγαπάς πολύ! " μου είπε ο καστανός. "Πόσο χρονών είναι;"
"Ογδόντα, αλλά τι σημασία έχει;"... "Δε μετριέται η αξία της ζωής με τα χρόνια. Κανείς δεν εγγυάται πως φεύγοντας πρώτα ένας γέρος, θα ζήσει ένας νέος", τους απάντησα θαρραλέα...

 9ο. 
Αν γράψω κάποτε ένα βιβλίο για σένα, αυτό θα είναι χαρούμενο.

10ο.
από το μπλογκ της συγγραφέως, δικό της απόσπασμα...
 http://staxnariatoupatera.blogspot.gr/2013/01/blog-post_15.html

Πόση αγάπη και πόσα σκαλιά;

και πάμε στο Κυρίως, απόψε!
Δε ξεχνιέσαι, έτσι κι αλλιώς! ΑΘΑΝΑΤΟΣ!
Τα δώρα μου στα έφερα πολύ νωρίτερα, έτσι, κι αλλιώς!
Στίγμα μόνο θέλω να δώσω, πως χθες με έκανε φίλη στο Φεισμπουκ το "Γηροκομείο" Βόλου!
Εγώ το ζήτησα αυτές τις μέρες.
...Πήγα στη σελίδα, μα δεν μπόρεσα να κάνω "λάικ", ακόμα!
Στάθηκα σε κείνα τα σκαλιά, είπα να τα μετρήσω, μα έφυγα σαν κυνηγημένη...
Να, τώρα, ώρα μία και 14, θα πάω να "κλέψω" φωτογραφίες!
Όχι, δε θα μετρήσω, ΤΙΠΟΤΑ!
Ποτέ δε "μέτρησα", έτσι κι αλλιώς!
"Αιωνία σου η μνήμη", παππού!
Όντως, πολύ σ' αγάπησα!... όπως και όλοι οι άλλοι!
Ο τρόπος μόνο διαφέρει, όχι το "πόσο"!

Απόσπασμα απ' το: "Για σένα χόρευαν τα πουλιά, πατέρα..."
Εκδόσεις ΗΡΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ - Βόλος

..........................................................

Να σημειώσω ότι η συγγραφέας κρατούσε διαρκώς το χέρι του πεθερού της στις δύσκολες στιγμές του στο νοσοκομείο...

11ο ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ: 
Μη φοβάσαι, μπαμπά! Μη φοβάσαι!  Σου κρατάω το χέρι! 

και γι' αυτό υπάρχει και η σχετική φωτογραφία του εξώφυλλου του βιβλίου...

αλλά και ότι τα πουλιά που πετούσαν όλες αυτές τις ώρες που περνούσε στο νοσοκομείο είναι κι αυτά πρωταγωνιστές και στην φωτογραφία στο εξώφυλλο... (Η φώτο του εξώφυλλου είναι δημιουργία της συγγραφέως! )  

12ο ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ: 
Ποιος ξέρει τι είδους παράσταση προγραμμάτισαν για αύριο τα πουλιά;  Πάντως σήμερα ήταν αλλιώτικη.  Βγήκαν όλα μαζί και πέρασαν από πάνω μας.  Μαύρισε ο ουρανός... Για σένα χόρευαν τα πουλιά, πατέρα.

Καλή επιτυχία στο βιβλίο της φίλης Κατερίνας Δεσπότη-Σταματιου Παπαθεοδώρου...  (εδώ το μπλογκ με το όνομα του βιβλίου )

(οι φώτο οι παραπάνω δικές μου... η παρούσα από το μπλογκ της Κατερίνας)


καλή επιτυχία... και ο Θεός να αναπαύσει τον πατέρα ....

(ΕΔΩ η απόκριση στο μπλογκ της συγγραφέως... )

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πολύ αγαπητή συγγραφέας... νασαι καλά!

κι εδώ... σχετική ανάρτηση... για τα πέντε χρόνια... του πατέρα... 15/1/2014



Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013

μουσική 17, music 17, Relaxing Music, the best underwater footage, αφιερωμένο στην νέα φίλη Sophia, Καλώς ώρισες!





Χαλαρωτική μουσική... γιατί ... υπάρχει το ωραίο παντού!


Τι χαρά να βλέπεις τα πλάσματα του Θεού...

  Relaxing Music, the best underwater footage,

εικόνες 17, pictures 17, αφιερωμένο στην νέα φίλη, Sophia



Ποιος μίλησε;

Άγρια ομορφιά! 


τέχνη 17, art 17, αφιερωμένο στην νέα φίλη, Sophia



Ομορφιά στο μαύρο...


κλπ 17, etc 17, αφιερωμένο στην νέα φίλη, Sophia


To λένε πούμα.. και είναι... απίθανο! 




Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

μουσική 16, music 16, Bach on Marimba, Notenbüchlein für Anna Magdalena, Koen Plaetinck


Ένα μικρό κλασσικό αριστούργημα... στην μαρίμπα.. 

H Mαρίμπα του μουσικού μας παίζει από το βιβλίο του Μπαχ, Άννα Μαγδαληνή... 
ένα γνωστό κομμάτι για το πιάνο... σε ήχους μαριμπας... 

Bach on Marimba: Notenbüchlein für Anna Magdalena - Koen Plaetinck

 

εικόνες 16, pictures 16,



Μονεμβασιά...και μέσα.. και έξω... τέλεια! 


τέχνη 16, art 16,



H μουσική... φέτος με παίδεψε!! ... 

αλλά.. πέτυχα να την κατακτήσω!! 




κλπ 16, etc 16,


Aκόμα σε ψάχνω, χαμένη μου elpida... 

Θα σε βρω... όποτε... κάποτε... 


Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013

μουσική 15, music 15, Να με αγκαλιάζεις για να σε αισθάνομαι, Γιάννης Κότσιρας,


Γιάννης Κότσιρας... τα λέει ωραία.. πάντα... 

 
ΝΑ Μ'ΑΓΓΑΛΙΑΖΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΣΙΡΑΣ 
.... 
αλήθεια.. από αγκαλιές... δεν τα πήγαμε καλά... 

Αφιερωμενο... 


εικόνες 15, pictures 15,


Ιντερνετικός καφές... μπαίνεις μέσα.. και ξεχνιέσαι!!

τέχνη 15, art 15,

Γεια σου , φίλε μου! 
Ελπίζω να χαίρεσαι την μέρα σου! 
Σε σκέφτομαι! 

Αφιερωμένο... 


κλπ 15, etc 15,

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2013

μουσική 14, music 14, Μόνο γιατί μ' αγάπησες, Μαρία Πολυδούρη , και αφιερωμένο στις νέες φίλες me (maria) και Σμαραγδένια Ρούλα Καλώς ωρίσατε στο μπλογκ μου!


Μόνο γιατί μ' αγάπησες, γεννήθηκα... 
Μαρίας Πολυδούρη... 

Κάτι ήξερε... 

 
Μόνο γιατί μ' αγάπησες - Μαρία Πολυδούρη 

(Eξετάσεις 2013... και .. Πολυδούρη... )  


εικόνες 14, pictures 14, αφιερωμένο στις νέες φίλες me (maria) και Σμαραγδένια Ρούλα


Δεν μπορείς να με πιστέψεις... κι όμως... εδώ είναι η καρδιά μου...

τέχνη 14, art 14, αφιερωμένο στις νέες φίλες me (maria) και Σμαραγδένια Ρούλα


Ομορφιά στην καταστροφή... χρώμα!!!


κλπ 14, etc 14, αφιερωμένο στις νέες φίλες me (maria) και Σμαραγδένια Ρούλα

ανοίξτε και κινείστε το ποντίκι... 

από το φέις... ΑΨΟΓΟ!!! και ΠΡΟΣΟΧΗ!!!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...